Διατηρητέα ή μη, πολλά παλαιά κτίρια, γνήσιοι εκφραστές μιας άλλης εποχής, χρησιμοποιούνται εκ νέου στον σύγχρονο αστικό ιστό με στόχο τη στέγαση διάφορων χρήσεων.

Η ιδιαίτερη αρχιτεκτονική παλαιότερων ιστορικών περιόδων αρκεί από μόνη της για να προσδώσει στο κτίριο μοναδικότητα και γοητεία, χαρακτηριστικά που οι σύγχρονες αρχιτεκτονικές δημιουργίες δεν πετυχαίνουν πάντα.

Στην Ελλάδα, ίσως λιγότερο από άλλες χώρες, πολλές μεγάλες πόλεις, και ιδιαίτερα η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη, διαθέτουν ανάλογο κτιριακό απόθεμα, το οποίο μπορεί μεν να προέρχεται από το παρελθόν, καταφέρνει όμως ακόμη και σήμερα να προκαλεί θαυμασμό και να ξεχωρίζει μέσα στην υπόλοιπη, ανώνυμη αρχιτεκτονική μάζα.

Άλλωστε, η ραγδαία οικιστική ανάπτυξη που παρατηρήθηκε στην Ελλάδα, κυρίως κατά το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα, και η επικράτηση της ομοιομορφίας της εργολαβικής πολυκατοικίας, δεν άφησαν και πολλά περιθώρια για ιδιαίτερες αρχιτεκτονικές εκφράσεις.

Τα τελευταία χρόνια, όμως, παρατηρείται μια προτίμηση σε ιδιαίτερα κτίρια, με ξεχωριστή φυσιογνωμία, ενώ και η αρχιτεκτονική αντιμετωπίζεται πλέον ως τέχνη, με εφαρμογές στον σύγχρονο αστικό ιστό.

Οι χρήσεις

Οι χρήσεις οι οποίες “φιλοξενούν” σήμερα τα ιστορικά κτίρια είναι πολλές και ποικίλουν, όπως η κατοικία, η λειτουργία γραφείων, τραπεζικών καταστημάτων, καζίνο όπως το Ονλάιν Καζίνο Spin Palace, μουσείων κ.τ.λ. Τα ανάλογα παραδείγματα είναι πολλά και απαντώνται κυρίως στα κέντρα των μεγάλων πόλεων ανά τον κόσμο.

Χαρακτηριστική η περίπτωση της βασιλικής έπαυλης του Αχίλλειου στην περιοχή Γαστούρι της Κέρκυρας, με τον εξαιρετικό εξωτερικό χώρο. Το Αχίλλειο αρχικώς χρησιμοποιήθηκε ως κατοικία ξεκούρασης της βασίλισσας Ελισσάβετ της Αυστρίας, με δαπάνη της οποίας ανεγέρθηκε. Αρκετά αργότερα όμως, χρησιμοποιήθηκε για να στεγάσει ακόμη και τη λειτουργία καζίνο (κατά τα πρότυπα των κτιρίων του Μονακό). Σήμερα, λειτουργεί ως μουσειακός χώρος.

Σε κάθε περίπτωση, οι ανακαινίσεις των παλαιών ιστορικών κτιρίων με στόχο την επανάχρησή τους γίνονται συνήθως με σεβασμό στην ιδιαίτερη αρχιτεκτονική τους και με προσήλωση στη διατήρηση των χαρακτηριστικών στοιχείων της ιστορικής περιόδου στην οποία ανεγέρθηκαν.